ا.س.ت.ک.ه.ل.م

هنوز هم اگه نون داری بده سق بزنیم.
 
اسمش مایکل بود !
ساعت ۱٢:٢٤ ‎ب.ظ روز ۱۳ آذر ۱۳۸٧ : توسط : شوکا بهاری

اسمش مایکل بود یا یک چیزی شبیه این . اوایل نمی دانستم اسمش چیست تا اینکه یک روز دقیقا آن زیر , زیر دستانش که روی کاغذ به هم گره خورده بودند نوشتند مایکل ! چه فرقی می کرد ؟ مهم این بود که شبیه یکی بود , یک شاهزاده ای , نجات دهنده ای , چیزی که در رویا دیده می شود, در خیال لمس می شود . اسمش به گمانم مایکل بود , همیشه کروات می زد , تر و تمیز بود با آن موهای جو گندمی قشنگش و چشمان میشی درشتش و اون نحوه ی انگلیسی حرف زدنش که هوش از آدم می برد . نفهمیدم کی بود و چه اتفاقی افتاد که عاشقش شدم , که اگر هر روز نمی دیدمش انگار آرامش نداشتم  شب ها تا دیروقت بیدار می نشستم و منتظر می ماندم تا بیاید , تکرار را نگاه می کردم , به تکرار عادت کرده بودم و عادت را تکرار وار ادامه می دادم .می آمد و از جهان می گفت , از وضعیت اقتصادی,  از شاخص بورس های بزرگ دنیا , از گروگانگیری , قتل , از هزار تا خبر ریز و درشت .وقتی حرف می زد نگاهش می کردم , جلو می رفتم و انگشتم را از پشت شیشه ی نیمه محدب بر روی لبهایش می کشیدم , سرانگشتانم گز گز می شد و صدایی مثل ریختن دانه های تسبیح بر روی زمین بین انگشت من و شیشه شنیده می شد . لبهای قشنگی داشت , و لبخندی قشنگ تر , عمیقو هرازگاهی غمگین , لبخندی که نمی دانم کی و چرا عاشقش شدم .مادر می گفت کپی همان نامردی است که سر عقد نیامد .

پی نوشت :

- عجب زهره چشمی گرفت پرشین بلاگ . می شه برگردم ؟


 
مایکلمو بدید برم !
ساعت ۱٠:٥۸ ‎ق.ظ روز ۱۳ آذر ۱۳۸٧ : توسط : شوکا بهاری

سیو کردن عادت خوبیست , بک آپ گرفتن عادت پسندیده تر . دیشب یک چند خطی در باب مایکل نوشته بودم و چند ثانیه ای به اشتباه در وب لاگ بود . در واقع پست امروز بود. می خواستم امروز آپ کنم . صبح آمدم آپ کنم می بینم مشتی عدد تحویل من می دهد . پرشین بلاگ آتیش پاره را می گویم . در کامنت دیدم بخشی از دوستان شاید به نسخه ای از مایکل دسترسی دارند . اگر کسی هست کمک کند . من آن داستان را دوست دارم .

پی نوشت :

فکر نکنید دوباره نمی توانم بنویسمش . نخیر . فقط نمی خوام دو نسخه منتشر شه که بعدا انگ اصلی و جعلی رویش بگذارند .

 

 

,